秋晓倚阑

作者:毕仲衍 朝代:宋代诗人
秋晓倚阑原文
春阳如昨日,碧树鸣黄鹂。
探问梅花。村路骑驴慢慢踏,稳便似高车驷马。
(石敬瑭云)我与阿者递一杯。阿者满饮一杯!(正旦云)孩儿每,今日是甚么宴?(众云)今日是五侯宴。(正旦云)既是五侯宴,可怎生不见我那李从珂孩儿在那里?(李嗣源云)左右,那里?门首觑者,李从珂来时报复我知道。(李从珂上,云)便好道:事不关心,关心者焦。昨日问我阿妈那王阿三一事,我阿妈与众人左右隐讳不肯说。今日五侯宴上,若见了老阿者,我好歹要问个明白。来到也。报复去,道李从珂来了也。(卒子云)理会的。报的阿者得知:有李从珂来也。(正旦云)着孩儿过来。(卒子云)理会的,着你过去哩。(李从珂见正旦科)(正旦云)从珂孩儿来了也。(李从珂云)老阿者,您孩儿来了也。(做拜科)(正旦云)不枉了好儿也!从珂,你为何来迟也?(李从珂云)您孩儿往潞州长子县过来……(李嗣源做打拦科,云)从珂休胡说!则饮酒。(李从珂云)您孩儿往潞州长子县过来……(李嗣源打拦科,云)从珂!中说的便说,不中说的休说,则饮酒。(李从珂云)老阿者,您孩儿要说,阿妈两次三番则是拦挡,不知为何不要您孩儿说?我也不饮酒!(正旦云)李嗣源,着孩儿说,你休拦他!(李从珂云)老阿者,孩儿往潞州长子县过,见一个老婆婆儿,树上拴着条绳子,有那觅自缢的心。您孩儿问其故,他原来去井上打水,掉了桶在井里。他那主人家严恶,那婆婆儿怕打,也不敢家中取三须钩去,因此上觅个死。您孩儿令人替他捞起桶来,那婆婆儿看着您孩儿则管里啼哭。您孩儿言称道:"你为何看着我则管里啼哭?"那婆婆道:"我怎敢看着官人啼哭!当初我有一个孩儿来,十八年前与了一个官人去了;如今有呵,也有官人这般大年纪。"您孩儿问他那孩儿生时年月。那婆婆道:"我孩儿是八月十五日半夜子时生,小名唤做王阿三。"您孩儿又问:"将的你孩儿去了的那个官人,他姓甚名谁?"那婆婆儿叫阿妈的名字。您孩儿想来:那婆婆儿说他那孩儿的八字,和您孩儿同年同月同日同时,则争个名姓。您孩儿是李从珂,他可是王阿三。您孩儿昨日个问阿妈,坚意的不肯说。今日对着老阿者与众将在此,着王阿三出来,您孩儿见他一见,怕做甚么?(正旦看李嗣源,云)孩儿,他敢见他那母亲来么?(李嗣源云)谁说道见他那父亲来?阿者休和孩儿说。您孩儿偌大年纪也,则看着他一个儿,不争阿者对着他说了呵,则怕生分了孩儿么?(正旦云)从珂孩儿,你阿妈是有个孩儿来,放马去,跌杀了也。(李从珂云)老阿者,休瞒您孩儿,便和您孩儿说呵,怕做甚么?(正旦唱)
第四十八出
打的我好辣也!我近不的他,走、走、走。这厮走了也,姐姐,你随我去来。
你起初时要他,便推轮捧毂;后来时怕他,慌封侯蹑足;到今时忌他,便待将杀身也那灭族!他立下十大功,合请受万钟禄,恁将他百样妆诬!
恨岳高,泪海竭。难凭信鹊验龟灵。无定准鱼封雁帖。
轼每读《诗》至《鸱枭》,读《书》至《君奭》,常窃悲周公之不遇。及观《史》,见孔子厄于陈、蔡之间,而弦歌之声不绝,颜渊、仲由之徒相与问答。夫子曰: “‘匪兕匪虎,率彼旷野’,吾道非邪,吾何为于此?”颜渊曰:“夫子之道至大,故天下莫能容。虽然,不容何病?不容然后见君子。”夫子油然而笑曰:“回,使尔多财,吾为尔宰。”夫天下虽不能容,而其徒自足以相乐如此。乃今知周公之富贵,有不如夫子之贫贱。夫以召公之贤,以管、蔡之亲而不知其心,则周公谁与乐其富贵?而夫子之所与共贫贱者,皆天下之贤才,则亦足与乐矣! 轼七、八岁时,始知读书,闻今天下有欧阳公者,其为人如古孟轲、韩愈之徒;而又有梅公者,从之游,而与之上下其议论。其后益壮,始能读其文词,想见其为人,意其飘然脱去世俗之乐,而自乐其乐也。方学为对偶声律之文,求斗升之禄,自度无以进见于诸公之间。来京师逾年,未尝窥其门。 今年春,天下之士,群至于礼部,执事与欧阳公实亲试之。诚不自意,获在第二。既而闻之,执事爱其文,以为有孟轲之风;而欧阳公亦以其能不为世俗之文也而取,是以在此。非左右为之先容,非亲旧为之请属,而向之十余年间,闻其名而不得见者,一朝为知己。退而思之,人不可以苟富贵,亦不可以徒贫贱。有大贤焉而为其徒,则亦足恃矣。苟其侥一时之幸,从车骑数十人,使闾巷小民,聚观而赞叹之,亦何以易此乐也。 《传》曰:“不怨天,不尤人。”盖“优哉游哉,可以卒岁”。执事名满天下,而位不过五品。其容色温然而不怒,其文章宽厚敦朴而无怨言,此必有所乐乎斯道也。轼愿与闻焉。
住。魂飞在离恨途,身落在寂寞所,情递在相思铺。
别家水米和匀搅,我家水多米儿少。若到我家买酒来,虽然不醉也会饱。自家是个开店的。我这店唤做三家店,又唤做黑石头店。这两头的两个店,都是小本钱客商的下在里面,那大本大利的都在我这店里安下。今日天色将晚也,我且关上这门者。走、走、走。
人生乐事最少,有时得意处,光阴偏短。树色凝红,山眉弄碧,不与朱颜相恋。临风念远。欢蝶梦难追,鹭盟重换。一片斜阳,送人归骑晚。
苕之华,其叶青青。知我如此,不如无生!
秋晓倚阑拼音解读
chūn yáng rú zuó rì ,bì shù míng huáng lí 。
tàn wèn méi huā 。cūn lù qí lǘ màn màn tà ,wěn biàn sì gāo chē sì mǎ 。
(shí jìng táng yún )wǒ yǔ ā zhě dì yī bēi 。ā zhě mǎn yǐn yī bēi !(zhèng dàn yún )hái ér měi ,jīn rì shì shèn me yàn ?(zhòng yún )jīn rì shì wǔ hóu yàn 。(zhèng dàn yún )jì shì wǔ hóu yàn ,kě zěn shēng bú jiàn wǒ nà lǐ cóng kē hái ér zài nà lǐ ?(lǐ sì yuán yún )zuǒ yòu ,nà lǐ ?mén shǒu qù zhě ,lǐ cóng kē lái shí bào fù wǒ zhī dào 。(lǐ cóng kē shàng ,yún )biàn hǎo dào :shì bú guān xīn ,guān xīn zhě jiāo 。zuó rì wèn wǒ ā mā nà wáng ā sān yī shì ,wǒ ā mā yǔ zhòng rén zuǒ yòu yǐn huì bú kěn shuō 。jīn rì wǔ hóu yàn shàng ,ruò jiàn le lǎo ā zhě ,wǒ hǎo dǎi yào wèn gè míng bái 。lái dào yě 。bào fù qù ,dào lǐ cóng kē lái le yě 。(zú zǐ yún )lǐ huì de 。bào de ā zhě dé zhī :yǒu lǐ cóng kē lái yě 。(zhèng dàn yún )zhe hái ér guò lái 。(zú zǐ yún )lǐ huì de ,zhe nǐ guò qù lǐ 。(lǐ cóng kē jiàn zhèng dàn kē )(zhèng dàn yún )cóng kē hái ér lái le yě 。(lǐ cóng kē yún )lǎo ā zhě ,nín hái ér lái le yě 。(zuò bài kē )(zhèng dàn yún )bú wǎng le hǎo ér yě !cóng kē ,nǐ wéi hé lái chí yě ?(lǐ cóng kē yún )nín hái ér wǎng lù zhōu zhǎng zǐ xiàn guò lái ……(lǐ sì yuán zuò dǎ lán kē ,yún )cóng kē xiū hú shuō !zé yǐn jiǔ 。(lǐ cóng kē yún )nín hái ér wǎng lù zhōu zhǎng zǐ xiàn guò lái ……(lǐ sì yuán dǎ lán kē ,yún )cóng kē !zhōng shuō de biàn shuō ,bú zhōng shuō de xiū shuō ,zé yǐn jiǔ 。(lǐ cóng kē yún )lǎo ā zhě ,nín hái ér yào shuō ,ā mā liǎng cì sān fān zé shì lán dǎng ,bú zhī wéi hé bú yào nín hái ér shuō ?wǒ yě bú yǐn jiǔ !(zhèng dàn yún )lǐ sì yuán ,zhe hái ér shuō ,nǐ xiū lán tā !(lǐ cóng kē yún )lǎo ā zhě ,hái ér wǎng lù zhōu zhǎng zǐ xiàn guò ,jiàn yī gè lǎo pó pó ér ,shù shàng shuān zhe tiáo shéng zǐ ,yǒu nà mì zì yì de xīn 。nín hái ér wèn qí gù ,tā yuán lái qù jǐng shàng dǎ shuǐ ,diào le tǒng zài jǐng lǐ 。tā nà zhǔ rén jiā yán è ,nà pó pó ér pà dǎ ,yě bú gǎn jiā zhōng qǔ sān xū gōu qù ,yīn cǐ shàng mì gè sǐ 。nín hái ér lìng rén tì tā lāo qǐ tǒng lái ,nà pó pó ér kàn zhe nín hái ér zé guǎn lǐ tí kū 。nín hái ér yán chēng dào :"nǐ wéi hé kàn zhe wǒ zé guǎn lǐ tí kū ?"nà pó pó dào :"wǒ zěn gǎn kàn zhe guān rén tí kū !dāng chū wǒ yǒu yī gè hái ér lái ,shí bā nián qián yǔ le yī gè guān rén qù le ;rú jīn yǒu hē ,yě yǒu guān rén zhè bān dà nián jì 。"nín hái ér wèn tā nà hái ér shēng shí nián yuè 。nà pó pó dào :"wǒ hái ér shì bā yuè shí wǔ rì bàn yè zǐ shí shēng ,xiǎo míng huàn zuò wáng ā sān 。"nín hái ér yòu wèn :"jiāng de nǐ hái ér qù le de nà gè guān rén ,tā xìng shèn míng shuí ?"nà pó pó ér jiào ā mā de míng zì 。nín hái ér xiǎng lái :nà pó pó ér shuō tā nà hái ér de bā zì ,hé nín hái ér tóng nián tóng yuè tóng rì tóng shí ,zé zhēng gè míng xìng 。nín hái ér shì lǐ cóng kē ,tā kě shì wáng ā sān 。nín hái ér zuó rì gè wèn ā mā ,jiān yì de bú kěn shuō 。jīn rì duì zhe lǎo ā zhě yǔ zhòng jiāng zài cǐ ,zhe wáng ā sān chū lái ,nín hái ér jiàn tā yī jiàn ,pà zuò shèn me ?(zhèng dàn kàn lǐ sì yuán ,yún )hái ér ,tā gǎn jiàn tā nà mǔ qīn lái me ?(lǐ sì yuán yún )shuí shuō dào jiàn tā nà fù qīn lái ?ā zhě xiū hé hái ér shuō 。nín hái ér ruò dà nián jì yě ,zé kàn zhe tā yī gè ér ,bú zhēng ā zhě duì zhe tā shuō le hē ,zé pà shēng fèn le hái ér me ?(zhèng dàn yún )cóng kē hái ér ,nǐ ā mā shì yǒu gè hái ér lái ,fàng mǎ qù ,diē shā le yě 。(lǐ cóng kē yún )lǎo ā zhě ,xiū mán nín hái ér ,biàn hé nín hái ér shuō hē ,pà zuò shèn me ?(zhèng dàn chàng )
dì sì shí bā chū
dǎ de wǒ hǎo là yě !wǒ jìn bú de tā ,zǒu 、zǒu 、zǒu 。zhè sī zǒu le yě ,jiě jiě ,nǐ suí wǒ qù lái 。
nǐ qǐ chū shí yào tā ,biàn tuī lún pěng gū ;hòu lái shí pà tā ,huāng fēng hóu niè zú ;dào jīn shí jì tā ,biàn dài jiāng shā shēn yě nà miè zú !tā lì xià shí dà gōng ,hé qǐng shòu wàn zhōng lù ,nín jiāng tā bǎi yàng zhuāng wū !
hèn yuè gāo ,lèi hǎi jié 。nán píng xìn què yàn guī líng 。wú dìng zhǔn yú fēng yàn tiē 。
shì měi dú 《shī 》zhì 《chī xiāo 》,dú 《shū 》zhì 《jun1 shì 》,cháng qiè bēi zhōu gōng zhī bú yù 。jí guān 《shǐ 》,jiàn kǒng zǐ è yú chén 、cài zhī jiān ,ér xián gē zhī shēng bú jué ,yán yuān 、zhòng yóu zhī tú xiàng yǔ wèn dá 。fū zǐ yuē : “‘fěi sì fěi hǔ ,lǜ bǐ kuàng yě ’,wú dào fēi xié ,wú hé wéi yú cǐ ?”yán yuān yuē :“fū zǐ zhī dào zhì dà ,gù tiān xià mò néng róng 。suī rán ,bú róng hé bìng ?bú róng rán hòu jiàn jun1 zǐ 。”fū zǐ yóu rán ér xiào yuē :“huí ,shǐ ěr duō cái ,wú wéi ěr zǎi 。”fū tiān xià suī bú néng róng ,ér qí tú zì zú yǐ xiàng lè rú cǐ 。nǎi jīn zhī zhōu gōng zhī fù guì ,yǒu bú rú fū zǐ zhī pín jiàn 。fū yǐ zhào gōng zhī xián ,yǐ guǎn 、cài zhī qīn ér bú zhī qí xīn ,zé zhōu gōng shuí yǔ lè qí fù guì ?ér fū zǐ zhī suǒ yǔ gòng pín jiàn zhě ,jiē tiān xià zhī xián cái ,zé yì zú yǔ lè yǐ ! shì qī 、bā suì shí ,shǐ zhī dú shū ,wén jīn tiān xià yǒu ōu yáng gōng zhě ,qí wéi rén rú gǔ mèng kē 、hán yù zhī tú ;ér yòu yǒu méi gōng zhě ,cóng zhī yóu ,ér yǔ zhī shàng xià qí yì lùn 。qí hòu yì zhuàng ,shǐ néng dú qí wén cí ,xiǎng jiàn qí wéi rén ,yì qí piāo rán tuō qù shì sú zhī lè ,ér zì lè qí lè yě 。fāng xué wéi duì ǒu shēng lǜ zhī wén ,qiú dòu shēng zhī lù ,zì dù wú yǐ jìn jiàn yú zhū gōng zhī jiān 。lái jīng shī yú nián ,wèi cháng kuī qí mén 。 jīn nián chūn ,tiān xià zhī shì ,qún zhì yú lǐ bù ,zhí shì yǔ ōu yáng gōng shí qīn shì zhī 。chéng bú zì yì ,huò zài dì èr 。jì ér wén zhī ,zhí shì ài qí wén ,yǐ wéi yǒu mèng kē zhī fēng ;ér ōu yáng gōng yì yǐ qí néng bú wéi shì sú zhī wén yě ér qǔ ,shì yǐ zài cǐ 。fēi zuǒ yòu wéi zhī xiān róng ,fēi qīn jiù wéi zhī qǐng shǔ ,ér xiàng zhī shí yú nián jiān ,wén qí míng ér bú dé jiàn zhě ,yī cháo wéi zhī jǐ 。tuì ér sī zhī ,rén bú kě yǐ gǒu fù guì ,yì bú kě yǐ tú pín jiàn 。yǒu dà xián yān ér wéi qí tú ,zé yì zú shì yǐ 。gǒu qí yáo yī shí zhī xìng ,cóng chē qí shù shí rén ,shǐ lǘ xiàng xiǎo mín ,jù guān ér zàn tàn zhī ,yì hé yǐ yì cǐ lè yě 。 《chuán 》yuē :“bú yuàn tiān ,bú yóu rén 。”gài “yōu zāi yóu zāi ,kě yǐ zú suì ”。zhí shì míng mǎn tiān xià ,ér wèi bú guò wǔ pǐn 。qí róng sè wēn rán ér bú nù ,qí wén zhāng kuān hòu dūn pǔ ér wú yuàn yán ,cǐ bì yǒu suǒ lè hū sī dào yě 。shì yuàn yǔ wén yān 。
zhù 。hún fēi zài lí hèn tú ,shēn luò zài jì mò suǒ ,qíng dì zài xiàng sī pù 。
bié jiā shuǐ mǐ hé yún jiǎo ,wǒ jiā shuǐ duō mǐ ér shǎo 。ruò dào wǒ jiā mǎi jiǔ lái ,suī rán bú zuì yě huì bǎo 。zì jiā shì gè kāi diàn de 。wǒ zhè diàn huàn zuò sān jiā diàn ,yòu huàn zuò hēi shí tóu diàn 。zhè liǎng tóu de liǎng gè diàn ,dōu shì xiǎo běn qián kè shāng de xià zài lǐ miàn ,nà dà běn dà lì de dōu zài wǒ zhè diàn lǐ ān xià 。jīn rì tiān sè jiāng wǎn yě ,wǒ qiě guān shàng zhè mén zhě 。zǒu 、zǒu 、zǒu 。
rén shēng lè shì zuì shǎo ,yǒu shí dé yì chù ,guāng yīn piān duǎn 。shù sè níng hóng ,shān méi nòng bì ,bú yǔ zhū yán xiàng liàn 。lín fēng niàn yuǎn 。huān dié mèng nán zhuī ,lù méng zhòng huàn 。yī piàn xié yáng ,sòng rén guī qí wǎn 。
tiáo zhī huá ,qí yè qīng qīng 。zhī wǒ rú cǐ ,bú rú wú shēng !

※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

原野中移动的旌旗耀眼飞扬,朝觐天子的车马浩浩荡荡,平沙万里,云天低旷,在饯别的宴席上,你腰系着宝带身佩着金章,风吹茸帽倾斜而神采飞扬,故乡的秦关汴水,都是你此行要经过的地方。我猜想当你登临它们时,一定会激动得吟咏新的诗章。你将在北国尽情游历,听叠鼓胡笳高亢雄壮的乐声。你骑着骏马威风凛凛,还有著名的美姬陪伴在身旁。当你酒酣耳热时,面对着燕山白茫茫的一片冰雪,如凝冻了一般的明月照在结满层冰的河面上,拂晓时陇头处有几朵白云在飞翔。如今我已是韶华远逝,像当年的贺方回一样,身在江南无法返家而无限感伤。又人谁来惦念思量?春风渐渐染绿西湖。大雁已经回到这里,但你却依旧未能返乡,最令人动情的是,即便折飞了梅花,也无法寄托我对你的思量。
秋晓风日:秋天早晨的风光。风日,犹风光。淇上:淇河之上。风期:风信,随着季节变化应时吹来的风。此指眼前的风景竟与淇上的秋景偶然相合。水石:回忆中的淇河流水与水中之石。清淇:淇河。一者因淇河水清而得名;再者,清代国学大师杨守敬疏《水经·清水》曰:“清水本自入海,自周定王五年,河徙南注,黎阳以北,河之流遂绝,而故道犹存。今曹操开白沟遏淇水北流,行清水之道。故《淇水注》渭之清淇,互受通称”。忆晓涉:回忆清晨涉淇河的情景。尘虑:犹俗念。盥:guàn,浇水洗手,也泛指洗。日色:日光。波痕句:鹭鸟旁的淇河水浅。波痕,波浪,此指淇河水。沦漪:lúnyǐ,同“沦猗”,微波,水生微波。空秀:幽静秀美。空,岑寂,幽静。樵汲:qiáojí,打柴汲水。清景:清丽的景色。望望:瞻望貌,依恋貌。屡见:多见。王路蹇:仕途艰难。蹇,jiǎn,跛,行走困难。泽衰:恩泽衰减。怀绿猗:缅怀卫武公时代那“瞻彼淇奥,绿竹猗猗”的清明社会。道难:路难行。蓬转:蓬草随风飞转,喻人流离飘泊,行踪无定。理自遣:从事理上自然得到宽解。寸心:内心。
那凄切的猿声,叫得将我满头的白发郡成了纷乱的素丝。秋涌河畔的树丛中多产白猿,其跳跃飞腾如一团白雪。
离家远游之人试着换上了单薄的春衣,枝头的桃花已经开败而野生的梅子已经发酸;奇怪的是忽然一晚蛙鸣声停止了,东风又挂起来,带来了数日的寒冷。
①张参:父张朏,开元中为泾州别驾。朏为柬之之侄,襄阳人。说详《全唐诗人名考证》。明经举:参加明经科考试。泾州:治所在今甘肃径川县北。觐省:拜望父母。②彩衣:同“采衣”。《仪礼·士冠礼》:“将冠者采衣纷在房中南面”。注:“采衣,未冠者所服”。③承欢:指侍奉父母。④孝廉:应明经试者之称。每年州举秀才、孝廉送尚书省参加考试,称岁贡。

相关赏析

尾联合,收拢有力,却并非直抒胸意,而是以设想之词,勾勒家乡美丽的生活图景,融情于景,借景抒情,把浓烈的归思之情融入家乡优美的风景之中。沧江烟霭,云霞明灭,月色溶溶,家门外系着钓鱼船,一幅优美宁静祥和的家乡风光图景。画面中虽然没有写人物,但一条静静地系于家门外的钓鱼船却让人产生丰富的联想。面对这样一幅家乡优美的画面,谁人不梦绕魂牵,更何况旅宿在外的诗人呢!家乡远隔千里,旅人归思难收,如此优美的家乡风光图景非但没有给诗人以慰藉,反而加深了诗人的思乡愁苦。这是用乐景反衬哀情的典型。美景幽思、怨恨乡愁、委实凄绝。除却个中人,任何人也难以深味个中情。不过,“烟月”在此实际上是借代,并非一定就是“烟”,就是“月”。正所谓,文学作品的形象大于思维,此处一个“烟月”可以触发不同的旅人思妇产生不同的意象联想,从而产生强大的艺术感染力。
评解  白居易的五七言绝句,共七百六十五首,约占全部诗作的百分之二十七。本诗是其中早期的一篇佳作,反映了游子思家之情,字里行间流露着浓浓的乡愁。其佳处,一是以直率质朴的语言,却运用反向落笔,与王维《九月九日忆山东兄弟》“遥知兄弟登高处,遍插茱萸少一人”、杜甫《月夜》“今夜鄜州月,闺中只独看”,有异曲同工之妙。宋人范晞文在《对床夜语》里说:“白乐天‘想得家中夜深坐,还应说着远行人’,语颇直,不如王建‘家中见月望我归,正是道上思家时’,有曲折之意。”这议论并不确切。二者各有独到之处,不必抑此扬彼。
这些描写表现的均为非现实的梦幻般的情境。“渐夜久”表现由暮入夜的过渡。“闲引流萤”乃用唐代诗人杜牧《秋夕》“轻罗小扇扑流萤”句意,写出故人天真可爱的情态;借着微弱的萤光,从她的“素怀”暗里见到“纤白”。这几句词意较为模糊,作者有意以某些优美的细节片断暗示幽会时留下的难忘印象。
“窗外数修篁”两句,是实写,也是虚写。实写就是女主人公的窗外大概真的有几竿修竹;因为中国的园林中,竹子是必不可少的。虚写就是她并不一定真的去相倚;这里用了杜甫《佳人》诗中的意境:“天寒翠袖薄,日暮倚修竹”,说明她也具有自怜幽独的怀抱而已。这两句,既是写景,也是写人,其作用是从写景过渡到写人,而且本身已具有丰富的幽怨内涵。

作者介绍

毕仲衍 毕仲衍 毕仲衍(1040~1082)字夷仲,睢阳(今河南商丘南)人。毕士安曾孙。从古子。以荫补太庙斋郎,调阳翟县主簿。神宗熙宁十年(1077)检正中书户房公事(《续资治通鉴长编》卷二八三)。元丰二年(1079)为使辽正旦副使(同上书卷二九九)以秘阁校理同知太常礼院、官制局检讨官。五年,卒,年四十三。有《中书备对》三十卷,已佚。事见《西台集》卷一六《毕公夷仲行状》。《宋史》卷二八一有传。

秋晓倚阑原文,秋晓倚阑翻译,秋晓倚阑赏析,秋晓倚阑阅读答案,出自毕仲衍的作品

版权声明:本文内容由网友上传(或整理自网络),原作者已无法考证,版权归原作者所有。阿吉诗词网网免费发布仅供学习参考,其观点不代表本站立场。

转载请注明:原文链接 | http://jiucifu.cn/post/eA2Hpr